Posts filed under ‘អត្ថបទ’

ស្នេហា​សោក​សៅ “រង់​ចាំ”

ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ភ្នែក​ទន់​ឬ​បែប​ណា​ទេ តែ​រឿង​រ៉ាវ​មួយ​នេះ​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​យំ​ចេញ​មក​ទាំង​មិន​ដឹង​ខ្លួន… “រង់ចាំ” ជា​ប្រវត្តិស្នេហា​ដ៏​សោកសៅ​របស់​បុរស​ចំណាស់​ម្នាក់… ចុច​ទី​នេះ ដើម្បី​អាន!

ខែកក្កដា 25, 2009 at 11:04 ព្រឹក មតិ 10

ធម៌កំចាត់បីសាច

នមោតស្ស ភគវតោ អរហតោ សម្មា សម្ពុទ្ធស្ស។ «៣ចប់»

អត្វំ អបេហិ អគច្ឆាហិ ទិព្វត្តព្វោ អនុឃោ ស្ងំវ៉ា នវំស្ងំ មវិស្ងំ អវិស្ងំ។ «៣ចប់»

ឥមំ ពន្ធុ កប្បំ ករោមិ។ ទុតិយម្បិ តតិយម្បិ ឥមំ ឧទ្ធកំ អធិដ្ឋាមិ។ «៣ចប់»

ធម៌​ខាង​លើ​នេះ ម៉ាក់​យាយ​ប្រាប់​ឱ្យ​វ៉ៃ​ ឱ្យ​ព្រីន រួច​កូពី​ឱ្យ​ទៅ​អ្នក​ដែល​រៀន​ធម៌​ថ្មី​ៗ និង​ចាស់​ៗ​នៅ​ស្រុក! ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​យក​មក​ចែក​ឱ្យ​គ្រប់​គ្នា ក្រែង​មាន​នរណា​ពូកែ​ខ្លាច​ខ្មោច​ដូច​ខ្ញុំ​ក៏​យក​ទៅ​ប្រើ​ការ​បាន​តាម​ត្រូវ​ការ។ ត្រង់​អាច​កំចាត់​ឬ​អត់ ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ដឹង​ដូច​គ្នា! 😛

ខែមិថុនា 6, 2009 at 10:03 ល្ងាច មតិ 9

ប្រវត្តិ​ទិវា​អន្តរជាតិ​នារី ៨ មិនា

អត្ថបទ៖ ក្រសួង​កិច្ចការ​នារី

នៅ​ចុង​សតវត្ស​ទី ១៩ បច្ចេកវិជ្ជា​បាន​រីក​ចម្រើន​យ៉ាង​ខ្លាំងក្លា​នៅ​លើ​សកល​លោក ជា​ពិសេស​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក និង​បណ្ដា​ប្រទេស​ដែល​មាន​ខឿន​ឧស្សាហកម្ម​រីក​ចម្រើន។ នារី និង​កុមារ​ក្រីក្រ​រាប់​លាន​នាក់​ត្រូវ​បាន​ទាក់ទាញ​ឱ្យ​ចូល​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​សហគ្រាស​ឯកជន​នានា​ទាំង​ឡាយ។ ពួក​ម្ចាស់​រោងចក្រ​សហគ្រាស​មួយ​ចំនួន​មាន​គំនិត​លោភលន់ កេង​ប្រវ័ញ្ច​មិន​ស្កប់ស្កល់​លើ​កម្លាំង​របស់​នារី កុមារ និង​កម្មករ​បាន​បង្ខំ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ធ្វើ​ការ​ជា​ទម្ងន់ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ពី ១២​ម៉ោង ទៅ​១៦​ម៉ោង ហើយ​ផ្ដល់​ប្រាក់​បៀវត្ស​យ៉ាង​តិច​តួច​បំផុត ដោយ​មិន​គិត​ពី​សុខភាព​របស់​កម្មករ​ឡើយ ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឱ្យ​នារី និង​កុមារ​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​រស់​នៅ​ក្នុង​ជីវភាព​ដុនដាប​លំបាក​វេទនា។

ដោយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​យ៉ាង​ពុះពារ​ជាប់​ជានិច្ច​ចំពោះ​អំពើ​កៀប​សង្កត់​កេង​ប្រវ័ញ្ច​ហួស​ប្រមាណ​នោះ នៅ​ថ្ងៃ​ទី ៨ មិនា ឆ្នាំ ១៨៩៩ កម្មការិនី​ផ្នែក​តម្បាញ និង​កាត់​ដេរ​នៅ​ទី​ក្រុង​ស៊ីកាហ្គោ និង​ញ៉ីវយ៉ក សហរដ្ឋអាមេរិក បាន​សាមគ្គី​ឯកភាព​គ្នា​ក្រោក​ឈរ​ឡើង​តស៊ូ​យ៉ាង​ប្ដូរ​ផ្ដាច់​ទាមទារ​ឱ្យ​បន្ថយ​ម៉ោង​ធ្វើ​ការ និង​ដំឡើង​ប្រាក់​បៀវត្ស។ ប៉ុន្តែ​ជា​លទ្ធផល កម្មការិនី​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ការ​កៀបសង្កត់​យ៉ាង​ពេញ​ទំហឹង ត្រូវ​គេ​ចាប់​ចង​ធ្វើ​ទារុណកម្ម និង​ត្រូវ​បណ្ដេញ​ចេញ​ពី​រោងចក្រ។ ទោះ​បី​ត្រូវ​ទទួល​ការ​ឈឺ​ចាប់ និង​គ្រោះ​ថ្នាក់​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​ក៏​ដោយ កម្មការិនី​នៅ​តែ​សាមគ្គី​គ្នា​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ តស៊ូ​ស្វិតស្វាញ ងើប​ឈរ​ឡើង​តវ៉ា​ប្រឆាំង​ជា​សាធារណៈ​ម្ដង​ហើយ​ម្ដង​ទៀត បង្ខំ​ឱ្យ​ពួក​ម្ចាស់​រោងចក្រ​សហគ្រាស​ត្រូវ​តែ​ទទួល​យល់​ស្រប​តាម។ ដំណើរ​តស៊ូ​នៃ​កម្មការិនី​ទាំង​នោះ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំងក្លា​ចំពោះ​ចលនា​នារី​ពលករ​លើ​សកលលោក​ទាំង​មូល។

ចលនា​ដ៏​ស្វិតស្វាញ​នេះ បាន​ជះ​ឥទ្ធិពល​យ៉ាង​ខ្លាំង​ទៅ​លើ​នារី​ពលករ​នៅ​ប្រទេស​អាឡឺម៉ង់​ដែល​ជា​ប្រទេស​ឧស្សាហកម្ម​ធំ​មួយ​នា​សម័យ​នោះ។ នៅ​ប្រទេស​អាឡឺម៉ង់​ក្នុង​ពេល​នោះ​បាន​លេច​ឡើង​នូវ​យុវនារី ៣​រូប​ដ៏​ល្បីល្បាញ​គឺ អ្នក​ស្រី ក្លារ៉ាស្ជេគគិន ជនជាតិ​អាឡឺម៉ង់ និង រ៉ូស្កាលុមស្ព័របួរ ជនជាតិ​ប៉ូឡូញ ដែល​បាន​ចូល​រួម​គ្នា​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​ជាមួយ​អ្នក​ស្រី គ្រូបស្កាយ៉ា (ភរិយា​លោក​ឡេនីន) បំផុស​ចលនា​បង្ខិត​បាន​ជា​គណៈ​លេខា​អន្តរជាតិ​ដើម្បី​ដឹក​នាំ​ចលនា​នារី។

ឆ្នាំ ១៩១០ សន្និបាត​អន្តរជាតិ​នារី​ដែល​មាន​ប្រទេស ១៧​ចូល​រួម​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ទីក្រុង​កូប៉ែនហាក រដ្ឋធានី​នៃ​ប្រទេស​ដាណឺម៉ាក បាន​សម្រេច​យក​ថ្ងៃ ៨ មិនា “ទិវា​នារី​អន្តរ​ជាតិ” ថ្ងៃ​មហា​សាមគ្គី​តស៊ូ​របស់​នារី​ពលករ​ទូទាំង​សាកលលោក ដើម្បី​សិទ្ធិ​សេរីភាព​ប្រជាធិបតេយ្យ​ដោយ​ភ្ជាប់​ជាមួយ​នឹង​ពាក្យ​ស្លោក​ថា «មួយ​ថ្ងៃ​ធ្វើ​ការ​ប្រាំបី​ម៉ោង», «ធ្វើ​ការ​ស្មើ​គ្នា បៀវត្ស​ស្មើ​គ្នា», «ការពារ​សុខភាព​មាតា និង​ទារក»។

ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​នោះ​មក ថ្ងៃ ៨ មិនា​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ថ្ងៃ​បុណ្យ​អន្តរជាតិ​នារី ដែល​រំឮក​អំពី​ការ​តស៊ូ​របស់​នារី​ពលករ​ទូទាំង​សកលលោក ដែល​ប្រឹងប្រែង​ដើម្បី​រំដោះ​នារី ដោយ​ទាមទារ​ឱ្យ​អនុវត្ត​សិទ្ធិ​ស្មើ​ភាព​រវាង​បុរស និង​នារី។

គឺ​ដោយ​សារ​តែ​មាន​កិច្ច​ប្រឹង​ប្រែង​ដោយ​អំណត់ និង​ពុះពារ​នឹង​ការ​លំបាក​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​ពី ១០០​ឆ្នាំ​មុន​នេះ​ហើយ​ទើប​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​នារី​ក្នុង​ពិភព​លោក​មាន​ឱកាស​ទទួល​បាន​នូវ​សិទ្ធិ​ស្មើភាព​ក្នុង​ការ​បន្តុះ​បង្អាប់​ខ្លះ​ៗ​ក៏​ដោយ។ លទ្ធផល​ដ៏​ត្រចះត្រចង់​នេះ​បាន​កាត់​បន្ថយ​អស់​ជា​ច្រើន​នូវ​អំពើ​ហឹង្សា និង​ការ​រើស​អើង​ចំពោះ​នារី​ភេទ​ដែល​គេ​តែង​ចាត់​ទុក​ជា​ភេទ​ទន់​ខ្សោយ​នោះ។

ជា​បន្ទាប់ ចលនា​នារី​អន្តរជាតិ​បាន​ខិត​ខំ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នារី​ដែល​នៅ​សេស​សល់​តាម​រយៈ​ការ​ស្នើរ​ឡើង​ទៅ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ដោយ​សន្និសីទ​នារី​ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សារ។

នៅ​ឆ្នាំ ១៩៧៥ សន្និសីទ​ពិភព​លោក​របស់​នារី​លើក​ទី​១ បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ទីក្រុង​ម៉ិចស៊ិចកូ ប្រទេស​ម៉ិចស៊ិច ក្រោម​ប្រធាន​បទ «សមភាព វឌ្ឍនភាព និង​សន្តិភាព»។ ផែនការ​សកម្មភាព​ដែល​បាន​សម្រេច​នៅ​ពេល​នោះ គេ​បាន​អំពាវនាវ​ឱ្យ​មាន​ការ​លុប​បំបាត់​រាល់​ទម្រង់​នៃ​ការ​រើស​អើង​ប្រឆាំង​នឹង​នារី​ភេទ និង​រៀប​ចំ​ទម្រង់​ការ​ដ៏​មាន​ប្រសិទ្ធិ​ភាព​សម្រាប់​អនុម័ត​អនុសញ្ញា​នេះ។

ខែ​តុលា ឆ្នាំ​១៩៧៥​ដដែល អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​បាន​ប្រកាស​ថា​ពី​ឆ្នាំ ១៩៧៦ ដល់ ១៩៨៥ ជា​សតវត្ស​សម្រាប់​នារី។

នៅ​ឆ្នាំ ១៩៨០ សន្និសីទ​ពិភព​លោក​លើក​ទី​២ របស់​នារី​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ទីក្រុង​កូប៉េនហាក ប្រទេស​ដាណឺម៉ាក ដើម្បី​ពិនិត្យ​មើល​ការ​រីក​ចម្រើន និង​ការ​អនុវត្ត​ផែនការ​សកម្មភាព​ដែល​កំណត់​ក្នុង​សន្និសីទ​លើក​ទី​១ និង​គ្រោង​ទុក​នូវ​ខ្សែ​លើក​យក​មក​ពិភាក្សា គឺ​ការ​អប់រំ​ការងារ និង​សុខភាព។

ឆ្នាំ ១៩៨៥ ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ទស្សវត្ស​នារី គេ​បាន​រៀប​ចំ​សន្និសីទ​លើក​ទី​៣​ម្ដង​ទៀត នៅ​ទី​ក្រុង​ណៃរ៉ូប៊ី ប្រទេស​ខេនញ៉ា ដើម្បី​ពិនិត្យ និង​វាយ​តម្លៃ​លើ​លទ្ធផល​សម្រេច​របស់​ទស្សវត្ស​នារី​ព្រម​ទាំង​ធ្វើ​ការ​អនុម័ត​លើ​យុទ្ធវិធី​ចម្រើន​ទៅ​មុខ​សម្រាប់​ភាព​លូត​លាស់​របស់​នារី​ក្នុង​ឆ្នាំ ២០០០។

ចុង​ក្រោយ​នេះ​គឺ​ឆ្នាំ ១៩៩៥ ពី​ថ្ងៃ​ទី ៤ ដល់​ថ្ងៃ​ទី ១៥ កញ្ញា អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​បាន​រៀប​ចំ​សន្និសីទ​នារី​ពិភពលោក​លើក​ទី​៤ នៅ​ទី​ក្រុង​ប៉េកាំង សាធារណរដ្ឋ​ប្រជាមានិត​ចិន។ ប្រធាន​បទ​ជា​គោល​គឺ «សមភាព វឌ្ឍនភាព និង​សន្តិភាព» ដដែល​តែ​នៅ​បាន​បន្ថែម​ក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សានូវ​កង្វល់ ១២​យ៉ាង​របស់​នារី​ថែម​ទៀត​គឺ «ភាព​ក្រីក្រ, ការ​អប់រំ, អំពើ​ហឹង្សា, ផល​វិបាក​នៃ​ជំលោះ, អាវុធ, នារី​ក្នុង​រចនា​សម្ព័ន្ធ​នយោបាយ និង​សេដ្ឋកិច្ច, តួនាទី​នារី​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​សេចក្ដី​សម្រេច​ចិត្ត, យន្តការ​លើក​កម្ពស់​ការ​រីក​ចម្រើន​របស់​នារី, សិទ្ធិ​នារី​លើ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ, បរិស្ថាន និង​បញ្ហា​កុមារី។

ទាំង​នេះ​គឺ​ជា​យុទ្ធសាស្ត្រ និង​របៀប​ដោះ​ស្រាយ​របស់​នារី​ដែល​តែង​តែ​អនុវត្ត​តាម​បែប​សន្តិវិធី តាម​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ឯ​លទ្ធផល​ដែល​នារី​ទទួល​បាន គឺ​ការ​ផ្ដល់​នូវ​សិទ្ធិ​ស្មើ​ភាព​ឱ្យ​បាន​គ្រប់​គ្រាន់ និង​តម្លៃ​ជា​មនុស្ស ពោល​គឺ​ពុំ​មាន​ទាមទារ​អ្វី​ឱ្យ​លើស​ពី​នេះ​ឡើយ។

បើ​យើង​ប្រៀបធៀប​ប្រវត្តិ​ទិវា​អន្តរជាតិ​នារី ៨ មិនា ទៅ​នឹង​កំណើត​នៃ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ឃើញ​ថា​ប្រវត្តិ​ទិវា​អន្តរជាតិ ៨ មិនា​មាន​កំណើត​មុន​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ទៅ​ទៀត ហើយ​ក៏​មាន​កំណើត​មុន​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ទៀត​ផង។ តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក៏​ដោយ សព្វ​ថ្ងៃ​នៅ​កម្ពុជា​ពិត​មែន​តែ​មាន​ច្បាប់​ជាតិ ច្បាប់​អន្តរជាតិ ដូច​ជា​សេចក្ដី​ប្រកាស​ជា​សកល​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ស្ដី​ពី​សិទ្ធិ​មនុស្ស អនុសញ្ញា​ស្ដី​ពី​ការ​លុប​បំបាត់​រាល់​ទម្រង់​នៃ​ការ​រើស​អើង​ប្រឆាំង​នឹង​នារី​ភេទ និង​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​នៃ​រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ត្រង់​ជំពូក ៣ ដែល​ស្ដី​ពី​សិទ្ធិ​នោះ​ហើយ​ក៏​ដោយ​ក៏​វិសមភាព​រវាង​បុរស និង​ស្ដ្រី ការ​រើស​អើង​ប្រឆាំង​នឹង​នារី​ភេទ ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​ស្ត្រី ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ នៅ​តែ​កើត​មាន​ជា​បញ្ហា។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​រាជរដ្ឋាភិបាល​យើង និង​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​មួយ​ចំនួន​ធំ ខំ​ប្រឹង​ខ្នះខ្នែង​យក​បញ្ហា​ទាំង​អស់​នេះ​មក​ផ្សព្វផ្សាយ​ដល់​មនុស្ស​គ្រប់​រូប​ទាំង​បុរស ទាំង​ស្ត្រី​ដើម្បី​ជួយ​ស្ដ្រី​ឱ្យ​មាន​ភាព​យុត្តិធម៌​ក្នុង​ការ​ទទួល​សិទ្ធិ និង​ប្រើ​សិទ្ធិ និង​ដើម្បី​ជួយ​កាត់​បន្ថយ ទប់​ស្កាត់ លុប​បំ​បាត់​ចោល​នូវ​បញ្ហា​ទាំង​ឡាយ​ខាង​លើ​ដែល​មាន​ចំពោះ​ស្ត្រី​ភេទ៕

ខែ​មីនា 7, 2009 at 4:39 ល្ងាច បញ្ចេញមតិ

ឆន្ទៈ​នៃ​ការ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា

រឿង​រ៉ាវ​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​នៅ​តែ​បន្ត​អូស​បន្លាយ​ពេល​យ៉ាង​យូរ​ដោយ​ពុំ​ឃើញ​មាន​លទ្ធផល​ណា​មួយ​គួរ​ឱ្យ​កត់​សម្គាល់​នោះ​ទេ។ រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​នៅ​តែ​រក្សា​ឆន្ទៈ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ទាំង​នេះ​ដោយ​សន្តិវិធី បើ​ទោះ​បី​ជា​ភាគី​ប្រទេស​ថៃ​កំពុង​ជួប​ប្រទះ​នឹង​វិបត្តិ​នយោបាយ​ហើយ​ព្យាយាម​គេច​វេស​ពី​ការ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​នេះ​ក្ដី។

ទាក់ទិន​នឹង​គោល​នយោបាយ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​របស់​រាជរដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​នេះ មាត្រា​៥៣ នៃ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា បាន​ចែង​យ៉ាង​ប្រត្យក្ស​ថា “ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​មិន​ឈ្លានពាន​ប្រទេស​ណា​ដាច់​ខាត មិន​ជ្រៀតជ្រែក​កិច្ច​ការ​ផ្ទៃ​ក្នុង​នៃ​ប្រទេស​ដទៃ​ដោយ​ផ្ទាល់ ឬ​ដោយ​ប្រយោល ទោះ​បី​ក្រោម​រូបភាព​ណា​ក៏​ដោយ ដោះ​ស្រាយ​រាល់​បញ្ហា​ដោយ​សន្តិវិធី និង​គោរព​ផលប្រយោជន៍​ផង​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។” សួរ​ថា​តើ​ឆន្ទះ​នៃ​ការ​ដោះ​ស្រាយ​នេះ​ពិត​ជា​ស្រប​នឹង​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ដែរ​ឬ​ទេ ខណៈ​​ពេល​ដែល​វាក្យខណ្ឌ​ទី​៤ នៃ​មាត្រា​ដដែល​នេះ​បាន​កំណត់​ថា “ព្រះ​រាជាណាចក្រ​​កម្ពុជា មិន​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​មាន​មូលដ្ឋាន​យោធា​បរទេស​នៅ​លើ​ទឹក​ដី​ខ្លួន ហើយ​ក៏​មិន​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​មាន​មូលដ្ឋាន​យោធា​របស់​ខ្លួន​នៅ​បរទេស​ដែរ លើក​លែង​តែ​ក្នុង​ក្របខណ្ឌ​នៃ​សំណូមពរ​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ។”

គោល​ជំហរ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​របស់​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា គឺ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​រក្សា​ឱ្យ​បាន​នូវ​សន្តិភាព​ក្នុង​តំបន់។sic. ប្រសិន​បើ​ភាគី​កម្ពុជា​នៅ​តែ​ប្រកាន់​គោលការណ៍​របៀប​នេះ លទ្ធផល​ជា​ដុំ​កំភួន​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​រំពឹង​ចង់​បាន ប្រហែល​ជា​ស្ថិត​នៅ​ឆ្ងាយ​ទៀត៕

ខែធ្នូ 12, 2008 at 10:22 ព្រឹក មតិ 2

ខ្លួន​របស់​ខ្លួន

ឆាប់​ៗ​នេះ​នៅ បណ្ណាល័យ​តូច

អ្នក​ដែល​គួរ​អាន៖ “ខួរ​និយម” និង “ទំនើប​និយម”

អ្នក​ដែល​មិន​គួរ​អាន៖ “ស្អប់​ពាក្យ​ខួរ” និង “អភិរក្ស​ខុស​រឿង” (ខ្លាច​ស្ទះ​ងាប់!!!)

អរគុណ!

ខែមិថុនា 7, 2008 at 4:45 ល្ងាច មតិ 7

Please read until the END… Damn Funny…

A man checked into a hotel. There was a computer in his room, so he decided to send an e-mail to his wife.

However, he accidentally typed a wrong e-mail address, and without realizing his error, he sent the e-mail.

Meanwhile….Somewhere in Houston, a widow had just returned from her husband’s funeral. The widow decided to check her e-mail, expecting condolence messages from relatives and friends.

After reading the first message, she fainted. The widow’s son rushed into the room, found his mother on the floor, and saw the computer screen which read:

To: My Loving Wife

Subject: I’ve Reached

Date: 12th June 2007

I know you’re surprised to hear from me. They have computers here, and we are allowed to send e-mails to loved ones.

I’ve just reached and have been checked in. I see that everything has been prepared for your arrival tomorrow.

Looking forward to seeing you TOMORROW!

Your love Hubby

~Thanks Bong Radee for dis lovely story!!!~

ខែមិថុនា 7, 2008 at 4:32 ល្ងាច មតិ 4

I miss writing

Miss writing very much, miss ma novels, ma poems and ma short stories very much… Since I passed grade 11, I failed to write. Miss it, want to write but just can’t. Time is never enough to do that. I have to work hard on ma study! Hew! I’ll be right back, soon, to ma writing!

ខែមករា 23, 2008 at 4:01 ព្រឹក មតិ 16

អត្ថបទ​ចាស់​ជាង​នេះ​


ការបន្ទាន់សម័យ Twitter

Instagram

ខែសីហា 2017
អា ព្រ សុ
« កក្កដា    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

បណ្ណសារ


%d bloggers like this: