លាង​សម្អាតដួង​ព្រលឹង

ខែធ្នូ 10, 2016 at 2:56 ល្ងាច មតិ ១

អ្នកដែលស្គាល់ខ្ញុំ ឬតាមដាន់ប្លក់របស់ខ្ញុំប្រហែលជាដឹងហើយថា ប៉ុន្មានខែមុន ខ្ញុំមានវិបត្តិដេកមិនលក់។ ចាប់តាំងពីពាក់កណ្ដាលខែ៨ រហូតដល់ខែ១១ ខ្ញុំនៅចំហភ្នែកទល់ៗភ្លឺ បើទោះបីជាខ្ញុំមិនលេងទូរសព្ទនិងកុំព្យូទ័រក៏ដោយ។ នៅពេលខ្ញុំនឿយខ្លាំង ហត់ខ្លាំង ខ្ញុំត្រូវលេបថ្នាំដើម្បីដេកលក់។ បងៗខ្លះណែនាំឲ្យខ្ញុំសាកល្បងផឹកស្រាក្រហមមួយកែវក្រោយបាយ ខ្លះប្រាប់ឲ្យហាត់ប្រាណ ហើយខ្លះទៀតប្រាប់ឲ្យគេងអត់ស្លៀកពាក់។ 😉 ខ្ញុំបានសាកល្បងដែរ ប៉ុន្តែវាមិនបានផលសោះតែម្ដង!

រហូតដល់ពាក់កណ្ដាលខែ១១កន្លងទៅនេះ ខ្ញុំបានទៅជ្រលងអារ៉ែង ខេត្តកោះកុង។ នៅអារ៉ែង ៣យប់ ៤ថ្ងៃ ខ្ញុំដើរក្នុងព្រៃ ដេកអង្រឹង ឡើងភ្នំ ធ្វើសង្គ្រាមជាមួយសត្វទាក មុជទឹកជ្រោះ មើលថ្ងៃលិច/ថ្ងៃរះ។ ពេលត្រឡប់មកវិញ អាការៈដេកមិនលក់របស់ខ្ញុំរលាយបាត់ដូចគេបេះ!

ឥឡូវនេះ ខ្ញុំងងុយដេកគ្រប់ពេលវេលា គ្រប់ទីកន្លែង។ ម៉ោង៩យប់មិនទាន់ ខ្ញុំឡើងគ្រែដេក ដណ្ដប់ភួយ ហើយភ្លឹង! ព្រឹកឡើង ថ្វីត្បិតតែដឹងខ្លួនម៉ោង៤ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចង់ក្រោកសោះតែម្ដង! ដំណើរទៅអារ៉ែង ខ្ញុំចាត់ទុកវាថាជាការលាងសម្អាតដួងព្រលឹង! ខ្ញុំមិនដឹងថា វិបត្តិដេកមិនលក់របស់ខ្ញុំនឹងវិលត្រឡប់មកវិញពេលណាទេ! ខ្ញុំគ្រាន់តែដឹងថា ឥឡូវនេះ ខ្ញុំសប្បាយចិត្ត និងមានកម្លាំងកំហែងជាងមុន ទាំងកម្លាំងផ្លូវកាយ ផ្លូវចិត្ត និងកម្លាំងប្រាជ្ញា។ ហើយប្រសិនបើនរណាជួបបញ្ហាដេកមិនលក់ដូចខ្ញុំពីមុន យោបល់ទី១របស់ចំពោះគេ គឺទៅដេកព្រៃ!

dscf0002

ហេតុអ្វីទៅដេកព្រៃអាចលាងសម្អាតដួងព្រលឹងយើងបាន? ខ្ញុំមិនដឹងថាយោបល់របស់ខ្ញុំសុក្រិតប៉ុនណាទេ ប៉ុន្តែបើខ្ញុំយល់ ជីវភាពនៅក្នុងសង្គមស៊ីវិល័យ ដែលត្រូវរស់នៅដោយប្រញាប់ប្រញាល់រាល់ថ្ងៃ វាអាចធ្វើឲ្យរាងកាយយើងរងសម្ពាធ។ ទូរសព្ទ កុំព្យូទ័រ ឲ្យតែមានសេវាឬអ៊ីនធឺណែតពេលណា គឺមានតែរឿង! បើមិនមែនរឿងយើង ក៏ជារឿងរបស់គេ ដែលជាទូទៅធ្វើឲ្យខ្វល់ ធ្វើឲ្យរវល់ខ្លាំងណាស់!

លុះទៅដល់ព្រៃ គ្មានសេវាទូរសព្ទ គ្មានសេវាអ៊ីនធឺណែត គ្មានការទាក់ទង យើងនៅជាមួយខ្លួនឯងបានច្រើន ស្ដាប់ខ្លួនឯងបានច្រើន ហើយជជែកជាមួយមនុស្សម្នាដោយផ្ទាល់បានច្រើន។

dscf0354

នៅក្នុងបរិយាកាសបែបនេះ ខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើ Step-Back សួរខ្លួនឯងអំពីខ្លួនឯង៖ ខ្ញុំជានរណា? កំពុងនៅទីណា? ហេតុម៉េចទើបមកដល់ត្រង់នេះ? ចុះខ្ញុំចង់ទៅទីណា? ដើម្បីអ្វី? ត្រូវសួរព្រោះដើម្បីឲ្យច្បាស់ថា យើងមិនបានវង្វេងខ្លួនឯងទេ នៅពេលយើងរស់នៅក្នុងសង្គមស៊ីវិល័យដ៏វឹកវរ។

រាល់ពេលដែលខ្ញុំសួរខ្លួនឯង វាជារឿងអាក្រក់ដែរដែលឈ្វេងយល់ថា ខ្ញុំដើរឃ្លាតចាកពីគន្លងដើមដែលតាំងចិត្តពីមុន ឬអាក្រក់ជាងនេះ ខ្ញុំវង្វេង លែងដឹងទិស លែងដឹងតំបន់ លែងស្គាល់ខ្លួនឯង។ ប៉ុន្តែល្អដែរ ខ្ញុំមានឱកាសស្វែងរកខ្លួនឯងជាថ្មី តាំងចិត្តជាថ្មី បើទោះបីពេលខ្លះ ការតាំងចិត្តនោះប្រើសម្រាប់គោលដៅចាស់ក៏ដោយ!

dscf1028-2

ខ្ញុំយល់ថា នៅពេលមនុស្សស្គាល់ខ្លួនឯងមិនច្បាស់ នៅពេលគេវង្វេង គេនឹងដេកព្រួយ.. ព្រួយគ្រប់ ព្រួយសព្វ។ មនុស្សនេះព្រួយជាងអ្នកដែលមិនស្គាល់ខ្លួនឯងទៅទៀត! លុះនៅពេលគេស្គាល់ខ្លួនឯងច្បាស់ហើយ រឿងព្រួយ រឿងរំខានចិត្តសព្វគ្រប់បែបយ៉ាងលែងមានទៀតហើយ។ ហើយនៅពេលនោះ គេនឹងដេកលក់បានស្កប់ស្កល់ជារៀងរាល់យប់៕

Advertisements

Entry filed under: ខ្ញុំ​គឺ​អញ្ចឹង!, The Photo Diary, Travel.

Friday Freak ទំលុះ​វេហា​តាម​រក​ឈ្មោះ​អ្នក.. Your Name (2016)

1 មតិ Add your own

  • 1. Bona  |  ខែ​កុម្ភៈ 9, 2017 ម៉ោង 8:59 ព្រឹក

    គ្រាន់តែជាវិភាគទានគំនិតរបស់ខ្ញុំ៖ ស្គាល់ខ្លួនឯងច្បាស់ អ្នកអាចនឹងមានលទ្ធភាពឈ្នះគ្រប់សមរភូមិ។

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


ការបន្ទាន់សម័យ Twitter

Instagram

ខែធ្នូ 2016
អា ព្រ សុ
« វិច្ឆិកា   កុម្ភៈ »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

បណ្ណសារ


%d bloggers like this: