DDiary: Day#2

ខែ​មេសា 8, 2015 at 10:10 ល្ងាច បញ្ចេញមតិ

អាកាសធាតុនៅតែត្រជាក់។ សឹងតែត្រជាក់ជាងពីម្សិលផង។

ថ្ងៃនេះ សំណួរដែលរដ្ឋាភិបាលសួរមកកាន់ដុំគ្រួសមុនគេគឺ «តើមានគេនិយាយរកឬអត់?» តាមពីក្រោយពាក្យលួងចិត្តដដែលៗថា​ «កុំបារម្ភ!»។

ខ្ញុំដើរអូសជើងដែលធ្ងន់ដូចភ្នំ Fuji ចេញពីវិមានរដ្ឋាភិបាល ហើយសួរខ្លួនឯងថា តើខ្ញុំបានត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅសម្រាប់ទម្ងន់ជើងថ្ងៃនេះ? តើខ្ញុំត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅសម្រាប់ទឹកមាត់ដែលនឹងធ្លាក់មកលើដុំគ្រួសនៅថ្ងៃនេះ? មេឃខ្មៅទាំងព្រឹក រកកលចង់ភ្លៀង តែខ្ញុំស្រែកប្រាប់មេឃខ្លាំងៗនៅក្នុងចិត្តថា កុំភ្លៀង! បើមេឃបាក់ក៏បាក់ចុះ ប៉ុន្តែមិនត្រូវភ្លៀងជាដាច់ខាត។

ពេលដែលមិនទាន់មានមនុស្សមកដល់ ខ្ញុំចេះតែលួងខ្លួនឯងថា វាមិនមែនជារឿងស្រួលនោះទេ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំត្រូវចាំបាច់អត់ធន់ឱ្យដល់កំពូល។

គួរប្លែក ខ្ញុំគិតថា អត់មាននរណាស្ដោះទឹកមាត់ដាក់ដូចពីម្សិលទេ ហើយក៏អត់មាននរណាដើរជាន់ដូចពីម្សិលដែរ។ ប៉ុន្តែអាកាសធាតុនៅតែត្រជាក់។ ខ្ញុំមិនដឹងថា ស្ថានភាពបែបនេះនឹងបន្តរហូតដល់ពេលណាទេ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែដឹងថា វាត្រូវការពេល។ ដុំគ្រួសត្រូវការពេល។ ហើយគ្រប់គ្នាក៏ត្រូវការពេលដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែខ្ញុំបន់ស្រន់សូមកុំឲ្យវាយូរពេក៕

Advertisements

Entry filed under: ខ្ញុំ​គឺ​អញ្ចឹង!, DDiary.

How to Be Emotionally Intelligent DDiary: Day#3

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


ការបន្ទាន់សម័យ Twitter

Instagram

ខែ​មេសា 2015
អា ព្រ សុ
« មីនា   ឧសភា »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

បណ្ណសារ


%d bloggers like this: