រឿងរ៉ាវប្រាសាទព្រះវិហារនៅតែបន្តអូសបន្លាយពេលយ៉ាងយូរដោយពុំឃើញមានលទ្ធផលណាមួយគួរឱ្យកត់សម្គាល់នោះទេ។ រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជានៅតែរក្សាឆន្ទៈដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនេះដោយសន្តិវិធី បើទោះបីជាភាគីប្រទេសថៃកំពុងជួបប្រទះនឹងវិបត្តិនយោបាយហើយព្យាយាមគេចវេសពីការដោះស្រាយបញ្ហានេះក្ដី។
ទាក់ទិននឹងគោលនយោបាយដោះស្រាយបញ្ហារបស់រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជានេះ មាត្រា៥៣ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា បានចែងយ៉ាងប្រត្យក្សថា “ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាមិនឈ្លានពានប្រទេសណាដាច់ខាត មិនជ្រៀតជ្រែកកិច្ចការផ្ទៃក្នុងនៃប្រទេសដទៃដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល ទោះបីក្រោមរូបភាពណាក៏ដោយ ដោះស្រាយរាល់បញ្ហាដោយសន្តិវិធី និងគោរពផលប្រយោជន៍ផងគ្នាទៅវិញទៅមក។” សួរថាតើឆន្ទះនៃការដោះស្រាយនេះពិតជាស្របនឹងរដ្ឋធម្មនុញ្ញដែរឬទេ ខណៈពេលដែលវាក្យខណ្ឌទី៤ នៃមាត្រាដដែលនេះបានកំណត់ថា “ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា មិនអនុញ្ញាតឱ្យមានមូលដ្ឋានយោធាបរទេសនៅលើទឹកដីខ្លួន ហើយក៏មិនអនុញ្ញាតឱ្យមានមូលដ្ឋានយោធារបស់ខ្លួននៅបរទេសដែរ លើកលែងតែក្នុងក្របខណ្ឌនៃសំណូមពររបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ។”
គោលជំហរដោះស្រាយបញ្ហារបស់រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា គឺធ្វើយ៉ាងណារក្សាឱ្យបាននូវសន្តិភាពក្នុងតំបន់។sic. ប្រសិនបើភាគីកម្ពុជានៅតែប្រកាន់គោលការណ៍របៀបនេះ លទ្ធផលជាដុំកំភួនដែលប្រជាពលរដ្ឋរំពឹងចង់បាន ប្រហែលជាស្ថិតនៅឆ្ងាយទៀត៕
