ថ្ងៃមុន មិនដឹងជាបងមួយណាទេចង់ឱ្យរ៉េនណាដាក់វិញ្ញាសាប្រឡងឱ្យមើល!
ថ្ងៃនេះ ទំនេរ, ដាក់ឱ្យហើយ! មានចំណូលចិត្ត, ចូលមើលលេង!

ថ្ងៃមុន មិនដឹងជាបងមួយណាទេចង់ឱ្យរ៉េនណាដាក់វិញ្ញាសាប្រឡងឱ្យមើល!
ថ្ងៃនេះ ទំនេរ, ដាក់ឱ្យហើយ! មានចំណូលចិត្ត, ចូលមើលលេង!

|
ហេ៎សហេ… មើលទៅដូចជាមិនពិបាកសោះ
តែបើអោយខ្ញុំធ្វើវិញគឺប្រាកដជាបានពងមាន់ ២ ស្ងោរអោយអ្នកផ្ទះញុំមិនខាន
) និយាយអញ្ចឹងមានអ្នកខ្លះចេះ Ping អត្តបទចូលក្នុងប្លក់គេទៀត
ប៉ុន្តែមិនអីទេបានដឹងថាមានអីថ្មី
អូ!ពិបាកគួរសមដែរបើឲ្យខ្ញុំធ្វើប្រហែលបានលើសបងvannaraបន្តិចគឺគាត់បានពងមាន់ពីខ្ញុំអាចបានបីគ្រាន់ស្ងោហះហា។ម្យ៉ាងដែរដាក់វិញ្ញាសាប្រឡងឲ្យមើលនឹងបានត្រៀមខ្លួនពីចំងាយ
បងវណ្ណារ៉ា៖ បងហ្អា! អ្នកណាអ្នកខ្លះនឹង? អន់ចរិតដល់ហើយណ៎? បើបានជួបមុខ វ៉ៃឱ្យរាងម្ដង!
បងចំណាន៖ នឹង! ពិបាកគួរសម! បានប៉ុណ្ណេះ គ្រាន់បើដែរ តែមិនសូវសុខចិត្ត។ ពិន្ទុខ្ពស់បំផុតគឺ ហុកសិបពីរ!
កំណាព្យនេះ បងដូចជាធ្លាប់បានឮ តែចាំមិនច្បាស់… មើលទៅ បើបងធ្វើ ប្រហែលជាមិនបានប្រហែលប្អូនផងក៏មិនដឹង ។
បើឲ្យបងទៅធ្វើវិញ សូន្យប្រាកដ, កាលបងនៅរៀន មិនអូតទេពន្ទុមិនសូវទាបទេ, តែពេលឃើញវិញ្ញាផស់អូនឯងទើបបងដឹងថាបងរៀនដូចកង្កែបក្នុងអណ្តូងចឹង…. តែអាឡូវ នេះភ្លេចអស់ហើយ! កានពីរៀនថ្នាក់វិទ្យាល័យគ្រប់មុខវិជ្ជាបងរៀនវាស្មើៗគ្នាទាំងអស់ ខ្សោយក៏មិនខ្សោយ ពូកែក៏មិនពូកែ និយាយទៅបានម៉ាប្រកែកជាមួយគេបាន។ ពិន្ទុខ្ពស់ បំផុត៦២/១០០ ឃើញថាអូនឯងក៏ពូកែហើយ, មិនអីទេកុំខូចចិត្តអី, មកពីវិញ្ញាពិបាកពេក ហ្នឹងណា៎!!!!!!!!!!!!
ខ្ញុំធ្វើពិបាកណាស់
រ៉េនណា ៖ ដឹងណាគេទេន៎ រកមុខអត់ឃើញសោះ
បើរ៉េនណាឃើញសូមជួយវ៉ៃអោយបងផង ព្រោះអីអត់មានពេលដើររកមុខទេ អាទិត្យក្រោយជាប់រវល់បេសកម្មទៅសៀមរាបមួយអាទិត្យពេញ។ កុំតែរវល់កុំអីដើររកមុខវ៉ៃចេញម្តងកុំអោយប៉ុន Ping ដាក់ប្លក់គេពេក
កំណាព្យនេះក្នុងសៀវភៅថ្នាក់ទី១១ឬ១២ទេ គេដកស្រង់មកបង្រៀនដែរ… និយាយពីស្ដេចមួយអង្គសមាធិស្មាលាអ្វីៗ… ខ្ញុំឆ្ងល់ណាស់កាលថ្នាក់ទី១២ ទាល់តែរៀនគួរបានអាចដឹងថាអត្ថបទដែលគេដាក់មកដកស្រង់ពីណា ឬក៏ ត្រូវតែធ្លាប់អានសៀវភៅប៉ះ .។.
តែងសេចក្ដីទៀតសោត ជាបែបពន្យល់! មិនសូវគិតវែងឆ្ងាយក៏ធ្វើចេញដែរ ។ អូ ហូ ! រាក់ណាស់…
រដ្ឋ៖ ហ្នឹងហើយ! បានពិន្ទុខ្មែរសុទ្ឋ A ចឹងមានអីទៅពិបាកទៅ។
រ៉េនណា៖ ខំរៀនឡើងអូនកុំឲ្យរដ្ឋមើលងាយទៀត ឈឺចាប់ណាស់…..
ឈឺចាប់អីគ្រាន់តែគ្នាអួតលេងមិនបាន!! ហាហា… តាប៉ិខ្នាង នេះតាមផាមែន… ហាហា (ហៅដាច់សាច់តិចហើយព្រោះស្គាល់គ្នាយូរហើយ ហេហេ)
រដ្ឋ៖មិនអីទេ, ស្គាល់គ្នាយូរហើយហ្នឹង។ បើរដ្ឋឯងពូកែមែន មិនឲ្យថាម៉េចកើត, សសើរទៅវិញ តើ…ហាហាហា.មិនចេះតែថាទេ ពេលមករៀនមហាវិទ្យាល័យនៅនេះ រៀនតែជំនាញចឹងទៅ ចង់ភ្លេចអស់ហើយមុខវិជ្ជាខ្មែរ(មិនមែនភ្លេចខ្មែរទេ), កាលពីខ្ញុំនៅ រៀនវិទ្យាល័យក៏ចូលចិត្តរៀនមុខវិជ្ជាហ្នឹងដែរ តែមិនពូកែដូចរដ្ឋឯងទេ, បានតែល្មមៗ មិនឲ្យគេបោកបាន។នឹកឃើញពេលនៅរៀនសប្បាយដល់ហើយ,អាឡូវរាងជ្រេបន្តិច ហើយប្រហែលជាមិនអាចធ្វើអ្វីសប្បាយៗដូចពីនៅក្មេងៗទៀតបានទេ, គួរឲ្យស្តាយណ៎!!
កំណាព្យក្នុងរឿងប្រវត្ថិសាស្រ្ត ព្រះរាជ្យសំភារ!
អួតដល់ហើយបានតែ ៥៨សោះហ្នឹងហ្អា
នេះគឺពិន្ទុខ្ពស់ជាងគេហើយណា!
រចនា ផ្ញើCommentsមកឲ្យ:
បងសំណាង៖ ពិបាកគួរសម! តែយ៉ាងហោចក៏អាចទទួលពិន្ទុនេះដោយខ្លួនឯង! តែមិនឱ្យមិនសុខចិត្តមិនបានទេ ព្រោះមុខវិជ្ជាមួយនេះ រ៉េនណាមិនសូវចាញ់គេទេ! សុំរំលឹករឿងដើមបន្តិច! កាលរៀននៅអនុវិទ្យាល័យ, បានពិន្ទុលើសគេរាល់តែខែ! ចាំបានថា មានពេលមួយលោកគ្រូឱ្យធ្វើសំនួរលើកប៊ិច, ធ្លាក់ម៉ាថ្នាក់, រ៉េនណាក៏ធ្លាក់ តែនៅតែបានពិន្ទុលើសគេដដែល! ហើយកាលពីឆ្នាំមុន ក៏តែងតែបានពិន្ទុលើសគេដែរ! ឆមាសទីមួយ មុខវិជ្ជានេះបានលេខពីរ ចាញ់គេ បីពិន្ទុ! ឆមាសទីពីរ យកឈ្នះគេវិញ, មិនដឹងថាវ៉ាដាច់ប៉ុន្មានពិន្ទុទេ តែចាំបានថា រ៉េនណាបានកៅសិបប្រាំពីរ លើមួយរយ។ អ្ហូ! កាលហ្នុង, មិនបាច់វាចាទេ សប្បាយចិត្តដល់កហើយ!
បងវុទ្ធី៖ បងមើលទៅ, បងៗនៅទីនេះសុទ្ធតែថាពិបាកទាំងអស់! ប្រហែលជាឆ្នាំស៊យហើយ, ត្រូវប្រឡងថ្នាក់ជាតិផង! ដូចជាភ័យម៉េចមិនដឹងទេ!
បងវណ្ណារ៉ា៖ អ្ហូ៎! កុំភ័យបង! ចាំរ៉េនណាដាក់ឱ្យ! បងចង់បានអាម៉េច? ចង់ឱ្យរ៉េនណាវ៉ៃធម្មតាៗ ឬយ៉ាងម៉េច? តែ… ខូចសាច់កូនគេ, បងឯងចេញលុយសង! អូខេ?
បងរដ្ឋ៖ បងច្រឡំហើយចាស! កំណាព្យដែលបងនិយាយនោះ ជាកំណាព្យដែលដាក់ក្នុងសៀវភៅភាសាខ្មែរថ្នាក់ទី ដប់មួយ, មិនមែនអាមួយនេះទេ! រ៉េនណាមិនចាំថាចំណងជើងស្អីទេ តែសរសេរដោយ កវីជ័យនន្ទ។ ដែលបងនិយាយថាត្រូវតែរៀនគួរនោះ រ៉េនណាគ្មានយោបល់ទេ ព្រោះរ៉េនណាមិនបានរៀនសាលារដ្ឋឡើយ! រ៉េនណាគិតថា រៀនគួរឬមិនរៀននោះវាមិនសំខាន់ទេ សំខាន់គឺយើងធ្លាប់អានអាស្អីដែលគេដាក់មកនោះឬអត់? ធម្មតា ពេលប្រឡងសញ្ញាប័ត្រ គេមិនដាក់អ្វីដែលមិនមាននៅក្នុងសៀវភៅពុម្ពឱ្យយើងទេ! បើប្រឡងសិស្សពូកែ បានមាន! បងថាស្រួលហ្អេះ? សាកចេញខ្លះមកមើល៍! រ៉េនណាភ្លាត់តែងសេចក្ដីនេះហើយទើបធ្លាក់ពិន្ទុបែបនេះ!
បងសំណាង៖ ចាស! បងកុំភ័យ! គេមើលងាយរ៉េនណាបានតែម្ដងៗទេ! ដាច់ខាតមិនឱ្យមានលើកទីពីរឡើយ, តែបើនៅតែមាន, ជួយមិនបានទេ, ប្រហែលជាវាសនាហើយបើវាទៅជាអញ្ចឹង!
យី! មានផ្ញើខំម៉ិនមកឲ្យទៀត។
ឃើញទេ រដ្ឋ បើមិនច្បាស់កុំទៅប្រថុយជាមួយក្មេងជំនាន់ក្រោយ មិនបានទេ ស្រួលមិន ស្រួលបកមកវិញបះជើងណា៎!
ពិតជាមិនធម្មតាមែន! តែសុំសាកល្បងឆ្លើយកន្លែងខ្លះសាកមើល អ្នកគ្រូ(រ៉េនណា)ដាក់ពិន្ទុផង! ហេហេហេ
តាមបានអានអត្ថបទខាងលើ ប្រហែលជារឿង «កាកី» ព្រោះក្នុងនោះលើកឡើងពី «កាម» បើសិនជារឿងកាកីពិតមែននោះ អ្នកនិពន្ធគឺ ព្រះបាទ អង្គឌួង ក្នុងសតវត្សទី ១៨ ។
(ឆ្លើយហើយដូចស្រៀវៗ សង្ស័យតែខុសច្រើនជាងត្រូវ)
បាទ! ថាខុសចឹងទៅ, ពិតជាដូចមាត់មែន! អត្ថបទខាងលើ ជាអត្ថបទនិពន្ធដោយព្រះរាជសម្ភារ។ ចំណងជើងកំណាព្យសុំស្គីបទុកសិន ព្រោះវែងពេក!!!